เช้านี้ผมออกจากบ้านตั้งแต่ 6:30น. เพราะมีนัดกับน้องอ้วนค๊าบที่ป้ายรถเมล์ หน้าไปรษณีย์ สามเสนใน ใต้สถานี BTS สะพานควาย ตอนไปถึงก็เจอคุณประดิษฐ์มารออยู่แล้ว รอน้องอ้วนพักนึงยังไม่มา เลยตัดสินใจขี่ไปเจอกับคนอื่นๆที่ป้ายรถเมล์หน้าวัดเสมียนนารี ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ที่หน้าวัดเสมียน น้องอ้วนก็ขี่ Dahon Mu สีขาวคันสวยมา ก็เลยขี่ไปเจอพี่มนตรีและคณะที่หน้า IT Square จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังร้านครูอ้อ เพื่อเจอกลุ่มพี่สมพิศ จากนั้นก็ขี่ตามถนนเลียบคลองเปรมประชากร ไปพักที่ร้านน้ำสุดถนน เจอคุณอ้อมาปั่นคนเดียวเลยชวนไปด้วย แวะอีกทีก็สภากาแฟ ในปั๊ม ก่อนถึงตลาดโก้งโค้ง ร้านนี้ชาวจักรยานชอบแวะ เพราะนอกจากจะเป็นที่ตั้งของชมรมจักรยาน 347 แล้ว ยังมีกล้วยหอมให้ทานฟรีๆ แบบไม่อั้นด้วย ผมเลยซัด Americano ไป 1 แก้ว ต่อด้วยกล้วยหอม 2 ลูก ก่อนจะปั่นต่อเจอคุณโอมขี่ตามมา เลยไปตลาดน้ำอโยธยาเพื่อเจอกลุ่มคุณหมู Moo moo Unlimit ด้วยกัน ระหว่างทางก่อนถึงบ้านญี่ปุ่น ผมเห็นคุณโอมกำลังหงายหลังล้มลงบนถนน ปรากฎว่าโดนมอเตอร์ไซค์แซงซ้ายรถกระบะ ชนเข้าอย่างจัง ได้แผลที่มือ ต้นขา แถมตีนผี Shimano LX หักคาที่ ทำให้น้องอ้วนต้องตัดโซ่ เอาตีนผีออก ทำเป็น Single Speed ถึงจะขี่ต่อได้ คุณโอมเลยขอตัวกลับก่อน
ที่ตลาดน้ำอโยธยาคนเยอะมากๆ ทำให้ไม่ได้ทานอาหารกลางวันที่นี่ เพราะหาที่นั่งลำบาก เลยได้แต่เดินดูแล้วซื้อน้ำดื่ม ที่เด็ดคือ ลุงที่ขายไอติมกะทิใส่ลูกมะพร้าวอ่อน แกเอาลูกมะพร้าวมาทำถ้วยไอติม ทำให้เหลือน้ำมะพร้าว ซึ่งถ้าไม่มีใครขอ แกก็จะเททิ้ง ดังนั้นให้เตรียมกระบอกไปใส่ได้เลย ดื่มกันจนอิ่ม แถมขนกลับมาดื่มตอนขี่จักรยานกลับบ้านได้อีก ... สุโค่ย
จากนั้นเราก็ออกเดินทางกลับมาทานอาหารกลางวันที่ตลาดโก้งโค้ง เจอคุณโอมและนักจักรยานกลุ่มอื่นๆอีกหลายคน ... ระหว่างกำลังทานอาหารอยู่ แฟนผมโทรมาบอกว่าลูกมีไข้ขึ้นสูง กำลังจะพาไปโรงพยาบาล ให้รีบกลับไปเจอที่โรงพยาบาล ผมก็เลยรีบทานแล้วขี่กลับคนเดียว วางแผนว่า จะขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟบางปะอิน ลงที่สถานีสามเสน แล้วขี่กลับบ้าน น่าจะใช้เวลาเดินทางไม่นาน พอมาถึงสถานีรถไฟ เกิดเปลี่ยนใจเพราะไม่รู้จะเฝ้าจักรยานยังไง และคิดไปคิดมา นั่ง Taxi น่าจะเร็วกว่า เลยขี่มาขึ้นรถเมล์สายรังสิต-บางปะอิน แล้วลงที่รังสิต เพื่อมาต่อรถ Taxi ระหว่างนั้นก็ขี่กลับมาด้วย เพื่อย่นระยะทางเพราะตอนนั้นมีเงินสดติดตัวแค่ 200 บาทเอง ถ้านั่ง Taxi ไกลก็กลัวเงินไม่พอจ่าย ระหว่างนั้นก็โบก Taxi หลายคัน แต่ไม่มีคันไหนยอมไปซักคัน บางคันไม่อยากให้ขนจักรยานขึ้น อ้างว่าใส่ไม่ได้ จนกระทั่งมาถึงแถวสถานีรถไฟหลักสี่ ก็พอมี Taxi ว่างๆขับสวนมาบ้าง ตอนนั้นดูแล้ว ถ้าขี่กลับไม่น่าเกินครึ่งชั่วโมง ดังนั้น Taxi ไม่น่าจะเร็วกว่าเท่าไหร่ ประกอบกับแฟนโทรมาบอกว่ากลับถึงบ้านแม่ยายแล้ว เลยตัดสินใจขี่กลับบ้าน ถึงบ้านก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปรับลูกเลย
ระยะทางไป-กลับจากซอยอารีย์ถึงตลาดน้ำอโยธยา ประมาณ 146กม. แต่ผมขึ้นรถเมล์ช่วงนึง ทำให้ระยะหายไปประมาณ 20กม. ทำให้รวมๆแล้ววันนี้น่าจะขี่ได้ประมาณ 126กม. ครับ
